Funkcja w formie
Grubość poduszki wybiera się nie tylko według ciężaru tkaniny, lecz na podstawie oceny próbki wraz z formą i oczekiwanym wyglądem ramienia. Definicja ta wyjaśnia nie tylko wygląd elementu, lecz także jego funkcję w wyrobie. Przydatność należy oceniać na podstawie docelowego modelu, materiału i metody zastosowania.
Decyzji o doborze poduszki nie podejmuje się wyłącznie na podstawie nazwy produktu. W tej samej próbce należy ocenić nachylenie ramienia, pachę, chwyt tkaniny wierzchniej oraz objętość oczekiwaną w projekcie. Przy cienkiej tkaninie zbyt sztywne podparcie może być widoczne na powierzchni, a w ciężkiej odzieży wierzchniej zbyt słaba konstrukcja może powodować opadanie linii ramienia. Dobór grubości poduszki naramiennej wymaga odrębnej oceny.
Czynniki decydujące o wyborze
Podczas kontroli sprawdza się ułożenie poduszki w punkcie ramienia, symetrię obu stron, przejście do główki rękawa oraz to, czy nie odciska się pod tkaniną. Element należy wszyć bez naciągania i bez zmiany jego kierunku. Po zmianie modelu nie należy zakładać, że wcześniejsza poduszka pozostanie automatycznie odpowiednia. Kryteria doboru grubości poduszki naramiennej określa się przed przygotowaniem próbki.
Podczas rozmowy dotyczącej zamówienia samo podanie nazwy modelu może nie wystarczyć przy doborze grubości poduszki naramiennej. Dla zespołu technicznego bardziej pomocne są miejsce zastosowania, tkanina główna, informacje o formie i oczekiwany rezultat. Jeżeli istnieje próbka referencyjna, należy również opisać, pod jakimi względami nowa realizacja będzie taka sama lub odmienna.
Jak kontrolować na próbce?
Podstawowym kryterium nie jest wygląd elementu pomocniczego samodzielnie, lecz jego współpraca z gotową odzieżą. Przy ocenie doboru grubości poduszki naramiennej zapisuje się rezultat na próbce. Porównywanie kolejnych partii z tą samą referencją pozwala konsekwentniej prowadzić decyzje dotyczące wymiaru, formy i zastosowania.
Po przejściu do produkcji seryjnej pierwsze wykonane sztuki o określonej grubości poduszki naramiennej porównuje się obok zatwierdzonej próbki. Celem nie jest wyłącznie wyszukiwanie wad, lecz sprawdzenie powtarzalności formy, wymiaru i kierunku zastosowania. Częstotliwość kontroli planuje się zgodnie z konstrukcją wyrobu i przebiegiem produkcji.
Wynik próby dotyczącej doboru grubości poduszki naramiennej należy zapisać w krótkich, mierzalnych uwagach. Zamiast ogólnego określenia „odpowiednia” należy podać, dla jakiej tkaniny, formy i kierunku zastosowania udzielono akceptacji. Taki zapis ogranicza ryzyko wyboru niewłaściwego produktu lub odmiennego sposobu zastosowania przy zamówieniu powtórnym.