Funkcja na wykroju
Wybór tkaniny i wypełnienia wpływa na miękkość wkładki, jej właściwości modelujące, możliwość szycia i wygląd w odzieży. Definicja ta wyjaśnia nie tylko wygląd elementu, lecz także jego funkcję w odzieży. Przydatność należy oceniać pod kątem docelowego modelu, materiału i metody aplikacji.
Decyzji o wyborze wkładki nie podejmuje się wyłącznie na podstawie nazwy produktu. Na tej samej próbce należy ocenić nachylenie ramienia, pachę, układ tkaniny wierzchniej oraz objętość wymaganą przez projekt. Przy cienkiej tkaninie zbyt sztywne usztywnienie może być widoczne na powierzchni, a w ciężkiej odzieży wierzchniej niewystarczająca konstrukcja może powodować opadanie linii ramienia. Wybór tkaniny i wypełnienia wkładek naramiennych wymaga odrębnej oceny.
Czynniki decydujące o wyborze
Podczas kontroli sprawdza się ułożenie wkładki w punkcie ramiennym, symetrię obu stron, przejście do główki rękawa oraz to, czy nie odznacza się pod tkaniną. Element należy wszywać bez rozciągania i bez zmiany jego kierunku. Jeśli model zostanie zmieniony, nie należy zakładać, że wcześniejsza wkładka automatycznie pozostanie odpowiednia. Kryteria wyboru tkaniny i wypełnienia wkładek naramiennych ustala się przed wykonaniem próbki.
Przy omawianiu w modelowni wyboru tkaniny i wypełnienia wkładek naramiennych warto wydzielić niewielki odcinek tkaniny podstawowej do próby. Element pomocniczy aplikuje się na tym odcinku, a następnie ocenia wpływ szycia i prasowania. Pozwala to uniknąć odmiennych interpretacji zespołu produkcyjnego w zakresie sztywności, grubości lub formy.
Jak kontrolować na próbce?
Podstawowym kryterium w tym zagadnieniu nie jest to, jak wygląda element pomocniczy samodzielnie, lecz jak współpracuje z gotową odzieżą. Przy ocenie wyboru tkaniny i wypełnienia wkładek naramiennych zapisuje się rezultat uzyskany na próbce. Porównywanie kolejnych partii z tą samą referencją pozwala bardziej konsekwentnie prowadzić decyzje dotyczące wymiarów, formy i aplikacji.
Po przejściu do produkcji seryjnej pierwsze wykonane sztuki ocenia się obok próbki przy wyborze tkaniny i wypełnienia wkładek naramiennych. Celem nie jest wyłącznie poszukiwanie wad, lecz potwierdzenie powtarzalności formy, wymiaru i kierunku aplikacji. Częstotliwość kontroli planuje się zgodnie z konstrukcją wyrobu i przebiegiem produkcji.
Wynik próby wykonanej przy wyborze tkaniny i wypełnienia wkładek naramiennych należy zapisać w krótkich i mierzalnych notatkach. Zamiast ogólnego określenia, takiego jak „odpowiednie”, należy wskazać, dla jakiej tkaniny, wykroju i kierunku aplikacji udzielono akceptacji. Zapis ten ogranicza ryzyko wyboru niewłaściwego produktu lub innego sposobu aplikacji przy zamówieniu powtórnym.